Voor de niveau-afvoerrelatie van overstorten wordt vaak de standaardformule voor korte overlaten toegepast: Q = 1,7mBH3/2 , maar deze is niet altijd te gebruiken. Voor overstorten waarbij de putgeometrie vanuit hydraulisch oogpunt niet optimaal is, is deze formule zeer onnauwkeurig (Van Daal-Rombouts, 20171). Meer informatie over het gebruik van de overlaatformule is te vinden bij het onderdeel overstorten. Vergelijkbare standaard Q-H-relaties voor wervelventielen, doorlaten, terugslagkleppen en andere objecten zijn ook alleen toepasbaar in een min of meer optimale situatie en niet daarbuiten.

Q-H-relatie bepalen

Wanneer een standaard Q-H-formule niet voldoende nauwkeurig of betrouwbaar is, zijn er verschillende opties om de Q-H-relatie in een specifieke situatie nauwkeuriger te bepalen met metingen en/of modelberekeningen. Een Q-H-relatie kunt u met metingen in het veld vaststellen. Hiervoor moet u het te onderzoeken object hydraulisch isoleren (met rioolafsluiters) en bij een gecontroleerd debiet het niveau op strategische punten bij het object meten. Maar veldmetingen zijn lang niet altijd praktisch te organiseren. Bos en Kruger-Van der Griendt (2007)2 hebben laboratoriummetingen uitgevoerd met een gecontroleerd debiet en niveaumetingen op 1:1-schaalmodellen van overstorten om van deze overstorten een empirische Q-H-relatie te bepalen. Het voordeel van deze methode is dat u de Q-H-relatie zeer nauwkeurig kunt bepalen. Het nadeel is dat u voor elke overstort een apart fysiek model moet (laten) bouwen, wat kostbaar en tijdrovend is. U kunt ook modellen met een kleinere schaal gebruiken, maar dan zijn kunstgrepen nodig om de meetresultaten op te schalen naar het origineel.

CFD-model als alternatief

Als alternatief voor metingen en schaalmodellen kunt u de Q-H-relatie bepalen met behulp van een zeer gedetailleerd rekenmodel voor de stroming. Een voorbeeld is een CFD-model (Computational Fluid Dynamics). 


1 Van Daal-Rombouts, P.M.M., 2017. Performance evaluation of real time control in urban wastewater systems. PhD-thesis TUDelft.
2 Bos, R. en Kruger-Van der Griendt, M., 2007. Overstortkalibratie in Petten. Rioleringswetenschap, 7, 116–137.

Exclusief voor leden
Geïnteresseerd in dit artikel? Log in!
En krijg toegang tot dit artikel en andere besloten delen van de website, met o.a. de kennisbank, beeldenbank en onderzoekspublicaties.
Vorige artikel Volgende artikel