Het meten van indicatoren geeft geen kwantitatieve informatie over de daadwerkelijke gezondheidsrisico’s. Deze informatie is wel te verkrijgen met een kwantitatieve microbiologische risicoanalyse (QMRA). Een QMRA is een rekenmethode om gezondheidsrisico’s van blootstelling aan ziekteverwekkers te kwantificeren. Een QMRA geeft een objectieve en wetenschappelijke basis om beslissingen te nemen vanuit het oogpunt van volksgezondheid.

Een QMRA wordt bijvoorbeeld ook gebruikt om gezondheidsrisico’s van voedsel te kwantificeren en om de drinkwaterkwaliteit van waterzuiveringen te controleren. De input voor een QMRA bestaat uit drie soorten gegevens:
  1. de concentratie ziekteverwekkers [C] in het water [kve/100 ml];
  2. de blootstelling [V] aan het water [ml];
  3. het gebruikte dosisresponsmodel.


Basis QMRA
Een kwantitatieve microbiologische risicoanalyse (QMRA) voor water is gebaseerd op het feit dat er een gezondheidsrisico ontstaat als:
• in het water ziekteverwekkers zitten; en
• mensen worden blootgesteld aan dit water.
Als in het water geen ziekteverwekkers aanwezig zijn, is er geen gezondheidsrisico. Zitten er wel ziekteverwekkers in het water, maar worden mensen er niet aan blootgesteld, dan is er ook geen gezondheidsrisico. Alleen op locaties waar mensen in contact komen met een verontreiniging, kan een gezondheidsrisico ontstaan.

De uitkomst van een QMRA is het risico op infectie voor een bepaalde ziekteverwekker. Een infectierisico van 0,05 geeft aan dat 5 op de 100 mensen een infectie oplopen. In deze rapportage is het infectierisico gelijkgesteld aan het risico op ziekte. Dus er is aangenomen dat een infectierisico van 0,05 bij 5 van de 100 mensen leidt tot ziekte. Door deze keuze wordt enerzijds de omvang van het gezondheidsrisico overschat, omdat niet alle mensen die een infectie hebben ook daadwerkelijk ziek worden. Anderzijds zou het omrekenen van risico op infectie naar risico op ziekte leiden tot een onderschatting van de ernst  van het gezondheidsrisico, omdat sommige infecties kunnen leiden tot ernstige blijvende gezondheidsklachten, zoals diabetes, verlammingsverschijnselen of ernstig lever- en nierfalen.

Volgens het Nederlandse Drinkwaterbesluit mag maximaal 1 op de 10.000 mensen per jaar een infectie oplopen door drinkwater. Maar voor blootstelling aan water van fonteinen en bedriegertjes, regenwater op straat en water in wadi’s bestaan geen normen. Daarom zijn de in dit onderzoek berekende risico’s vergeleken met de wetenschappelijke norm van 0,01 (1%). Uit wetenschappelijke literatuur blijkt namelijk dat mensen bij infectierisico’s boven deze drempelwaarde daadwerkelijk ziek worden.

Exclusief voor leden
Geïnteresseerd in dit artikel? Log in!
En krijg toegang tot dit artikel en andere besloten delen van de website, met o.a. de kennisbank, beeldenbank en onderzoekspublicaties.
Vorige artikel Volgende artikel