Ziekteverwekkers in water

Gezondheidsrisico’s van ziekteverwekkers in water, bijvoorbeeld bij recreatiewater, worden vaak in beeld gebracht door via een laboratoriumanalyse de gehalten Escherichia coli (E.coli) en intestinale enterokokken te meten. Dit zijn bacteriën die in de ontlasting van mensen en dieren voorkomen. De meeste van deze bacteriën zijn goedaardig, mensen of dieren worden er niet ziek van. Hoe hoger de concentratie is, hoe meer ontlasting in het water zit en hoe groter de kans is op aanwezige ziekteverwekkende micro-organismen. Nieuwe sensoren komen op de markt die automatisch en vaak monsters nemen en deze vervolgens snel analyseren op E.coli. Dergelijke sensoren verhogen de detectiekans van een besmetting, maar zijn nooit in staat om alle mogelijke besmettingsscenario's te detecteren (Reductie infectierisico met behulp van sensoren, QMRA van het distributienet, BTO Rapport, 2017-013).

Zwemmen in verontreinigd water

Uit epidemiologische studies (die in kaart hebben gebracht of mensen daadwerkelijk ziek worden van zwemmen) blijkt dat mensen die in water zwemmen dat ernstiger is verontreinigd dan 1.000 kolonievormende eenheden (kve) /100ml een verhoogd risico hebben op maag-darmklachten. 

Ziekteverwekkers in de lucht

Gezondheidsrisico’s van ziekteverwekkers in de lucht, bijvoorbeeld bij rwzi's, worden vaak ingeschat door het gehalte aan endotoxine te meten (Limulustest). Endotoxines zijn bestanddelen van de celwand van bepaalde bacteriën. Deze bacteriën zijn aanwezig in planten en in darmen van mens en dier. Endotoxine wordt gebruikt als een indicator om verontreiniging in de lucht te meten en om de luchtkwaliteit te beoordelen in gebouwen, zoals stallen, bakkerijen en rwzi's.

Grenswaarden endotoxine

De Gezondheidsraad heeft in een recent advies voor endotoxine een grenswaarde voorgesteld van 90 endotoxine-units/m3 (EU/m3) gedurende de werkdag (8-uurtijdgewogen gemiddelde). Deze grenswaarde gaat uit van respiratoire effecten op de luchtwegen (ademhalingsproblemen) en moet tegen acute en chronische effecten op de luchtwegen beschermen.

 

Voor de buitenlucht heeft de Gezondheidsraad een grenswaarde van 30 EU/m3 vastgesteld. Het doel van deze grenswaarde is om de omwonenden van intensieve veehouderijbedrijven en rwzi’s te beschermen tegen emissie. De concentratie endotoxine rond rwzi's bedraagt 20-30 EU/m3, afhankelijk van de afstand tot de rwzi. Momenteel wordt in opdracht van het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat gewerkt aan een toetsingskader voor endotoxinen.

Exclusief voor leden
Geïnteresseerd in dit artikel? Log in!
En krijg toegang tot dit artikel en andere besloten delen van de website, met o.a. de kennisbank, beeldenbank en onderzoekspublicaties.
Vorige artikel Volgende artikel