De structuur van een afvalwaterstelsel hangt binnen een overwegend vlak plangebied samen met de omvang van zogenaamde bemalingsgebieden. Binnen deze bemalingsbieden zorgt een riool-gemaal voor de afvoer van afvalwater uit het aangesloten stelsel. De maximale afstand in het transport onder vrijverval vanaf een beginstreng naar het diepste punt (de ontvangstkelder van een rioolgemaal) bepaalt de grootte van een bemalingsgebied. Bij een gemiddeld verhang van 1:250 tot 1:500, een minimale gronddekking van 1 m en een vloerhoogte van de pompkelder van 4 m onder het maaiveld is de grootste afstand circa 1 tot 1,5 km. Daarmee omvat één bemalingsgebied globaal een bruto oppervlakte van circa 200 ha.

In hellend terrein kunt u de afvoer naar het laagste punt met stuwgebieden reguleren. Zo krijgt u een gelijkmatige aanvoer van afvalwater en kunt u de berging in de stelsels gebruiken. De grootte van stuwgebieden loopt zeer sterk uiteen.

Exclusief voor leden
Geïnteresseerd in dit artikel? Log in!
En krijg toegang tot dit artikel en andere besloten delen van de website, met o.a. de kennisbank, beeldenbank en onderzoekspublicaties.
Vorige artikel Volgende artikel