Startdocument

In de voorbereiding (stap 1) maken de partijen afspraken over onder meer doel en aanpak van de OAS-studie. Hierbij is vooral de intentie tot samenwerking van belang. Verder kunnen zij afspraken maken over randvoorwaarden, uitgangspunten, tussendoelen, de inbreng van de partijen en de projectorganisatie. Deze afspraken kunnen zij vastleggen in een startdocument (zie bijlage 3). Let erop dat deze afspraken het OAS-traject niet in een te nauw keurslijf persen. Een OAS-traject is een gezamenlijke zoektocht naar verbeteringsmogelijkheden. Daarbij kunnen zich verrassingen voordoen en er moet ruimte zijn om daarmee om te gaan!

Tussendoelen

Tijdens het OAS-traject is het belangrijk aan de hand van tussendoelen bestuurlijke afspraken te maken over ‘go’- en ‘no go’-momenten of over de in het vervolg verder uit te werken varianten. Neem deze momenten bij voorkeur op in de projectplanning en maak tijdig afspraken, zodat deze besluitvorming de voortgang niet belemmert.

Afvalwaterakkoord

Na de uitwerking van de maatregelenpakketten en de keuze van de voorkeursvariant (stap 4) maken de partijen bestuurlijke afspraken over taken, kostenverdeling en gezamenlijke monitoring van de voortgang en eventuele nieuwe ontwikkelingen. Deze afspraken kunnen zij vastleggen in een Afvalwaterakkoord (stap 5).
 
Valkuilen: OAS onder spanning zetten bij startafspraken
Het vooraf vastleggen van de kostenverdeelsleutel om financiële afspraken te maken, kan de OAS negatief beïnvloeden. De verdeelsleutel kan deelnemers ertoe verleiden om primair aan het belang van de eigen organisatie te denken en minder aan het maatschappelijke belang. Daardoor kunnen bepaalde oplossingsrichtingen onderbelicht blijven. Als achteraf een van de partijen zich niet in de kostenverdeelsleutel kan vinden, komt deze opnieuw ter discussie te staan, zo blijkt uit de praktijk. Aanbevolen wordt daarom om de kostenverdeelsleutel pas vast te stellen als partijen het eens zijn over de voorkeursvariant. De ervaring leert dat als er een goede inhoudelijke onder­bou­wing van zowel referentie als voorkeursvariant is, partijen tot financiële afspraken kunnen komen. Wel kan in het begin van het OAS-traject van gedachten worden gewisseld over mogelijke benaderingswijzen voor de kostenverdeling.
  • In het streven naar een maximale kostenbesparing, schuilt een valkuil in zogenaamde ‘norm­opvulling’. U spreekt de reserves van het systeem aan om in theorie precies aan de normen
  • te voldoen. Overweeg in zo’n geval of de voorgestelde maatregelen ook met het oog op toe­komstige ontwikkelingen ‘no-regret’- maatregelen zijn. Soms is het vanuit het oogpunt van bedrijfszekerheid en flexibiliteit beter om voor een duurdere oplossing te kiezen.
  • Bij consequente toepassing van het ‘stand-still’-beginsel mag u per locatie vuillasten alleen verminderen. Samenvoeging van lozingen richting oppervlaktewater met meer ontvang­capa­citeit is dan niet toegestaan. Omdat de ‘optimalisatieruimte’ te klein is, wordt optimalisatie zo bijzonder moeilijk of zelfs onmogelijk.
  • Het is goed vooraf een planning af te spreken. Maar te strak vasthouden aan de planning kan de optimalisatie frustreren. Tijdens de studie kunnen bijvoorbeeld aanvullende gegevens nodig zijn die niet direct beschikbaar zijn. Denk aan locatiespecifieke afkoppelkosten als het vermoe­den bestaat dat het gebruik van kostenkengetallen een verkeerd beeld geeft van wat optimaal is. Ook kan een meer gedetailleerde analyse van een kansrijke oplossing extra tijd vergen. Bestuurlijke druk om de OAS binnen de planning af te ronden, zet het resultaat onder druk.
  • De genoemde factoren die de planning beïnvloeden, kunnen ook invloed hebben op het benodigde projectbudget. Als dit budget niet of moeizaam beschikbaar komt, kan dat het OAS-proces frustreren.
Exclusief voor leden
Geïnteresseerd in dit artikel? Log in!
En krijg toegang tot dit artikel en andere besloten delen van de website, met o.a. de kennisbank, beeldenbank en onderzoekspublicaties.
Vorige artikel Volgende artikel