Bij de afbraak van organisch materiaal in afval- en oppervlaktewater kunnen gassen vrijkomen die stinken. Stank is daarbij een verzamelterm, verschillende stoffen kunnen verschillende onaangename geuren verspreiden. Tabel A toont enkele stoffen met hun typische geur.

Tabel A Stofgroepen met bijbehorende geur (Bron: Metcalf & Eddy, 2003¹)
Stof	Geur
Amines	Vislucht
Ammonia	Ammoniaklucht
Diamines	Rottend vlees
Waterstofsulfide	Rotte eieren
Mercaptanen (o.a. methyl, ethyl)	Rottende krop sla
Mercaptanen (o.a. butyl, crotyl)	Stinkdier
Organische sulfides	Rottende groenten
Scatool	Ontlasting

Stank voorkomen

Stank in vijvers en sloten heeft vaak te maken met de anoxische (zonder opgeloste zuurstof) afbraak van organische stoffen door micro-organismen. Om de stank te voorkomen, kunt u:

de belasting met organisch materiaal verminderen, bijvoorbeeld door te voorkomen dat bladeren direct in het water vallen of te zorgen dat hondenpoep niet meer naar de vijver afspoelt;
organisch materiaal actief uit het water verwijderen, bijvoorbeeld door te baggeren;
extra zuurstof in het water brengen om anaerobe omstandigheden te voorkomen, bijvoorbeeld door een fontein te plaatsen of vanuit een zuurstofrijkere bron door te spoelen.

Figuur A Waterkwaliteitsproblemen direct bij de woning (Bron: gaw)

Publieksinformatie over stank

Mensen kunnen op allerlei manieren in aanraking komen met stank: in de buurt van een rwzi, in of rond het eigen huis en dicht bij oppervlaktewater. Op de publiekswebsite van Stichting RIONED staat informatie over problemen met stank (en bubbelende afvoeren) in huis. Bijvoorbeeld over het belang van een goede ontspanningsleiding, de rol die afkoppelen kan spelen bij het ontstaan van problemen en het opdrogen van een stankslot na vakantie. Het Hoogheemraadschap van Delflandbiedt op haar website informatie over stank rond oppervlaktewateren.

¹Metcalf & Eddy (2003). Wastewater Engineering Treatment and Reuse, 4th edition. McGraw-Hill, New York, USA.