Waterketen: modellering penetratiegraad

In de modellering van de waterketen is gewerkt met een penetratiegraad van 100%, waarbij de marginale veranderingen toegerekend zijn aan de voedselresten (per kilogram). In een gevoeligheidsanalyse heeft Tauw haar modellering ook doorgerekend voor penetratiegraden van 1%, 5%, 10% en 50% . Uit deze modellering blijkt dat er verschillen zijn in benodigde grondstoffen en in emissies per kg voedselresten, bij verschillende penetratiegraden. Dit betekent dat er een onzekerheid zit in de aangeleverde data voor de waterketen. In deze onzekerheidsanalyse kijken we wat het effect is van verschillende aannames in de achtergrondmodellering op het resultaat van de LCA.

Effecten van verschillende penetratiegraden

In de modellering van de waterketen worst case neemt de slibproductie af bij lagere penetratiegraden en daarmee de energie die nodig is voor ontwatering. Bij lagere penetratiegraden is het milieunadeel daarom kleiner in de waterketen worst case. In de modellering van de waterketen best case neemt de benodigde beluchtingsenergie af bij lagere penetratiegraden omdat het slibgehalte lager is. Dit betekent dat in de waterketen worst case het milieuvoordeel bij lagere penetratiegraden iets groter is.

Resultaat

In Figuur A is het resultaat van de aangepaste modellering weergegeven. Zoals te zien heeft een aangepaste modellering invloed op het resultaat, maar verandert het de conclusies niet; de waterketen worst case heeft nog steeds een groot milieunadeel, en de waterketen best case een relatief klein milieuvoordeel.

Figuur A Gevoeligheidsanalyse penetratiegraden

Onzekerheidsanalyse: waterketen modellering penetratiegraad