Er zijn verschillende manieren om gegevens over de waterkwaliteit te verzamelen. Hier komen de onderzoekstechnieken aan bod die specifiek zijn bedoeld om op te sporen. Maar u kunt de meeste hiervan ook inzetten om illegale lozingen op te sporen. De technieken zijn (in alfabetische volgorde):

Debietmeting: een debietmeter meet de hoeveelheid water die door de leiding of put stroomt. In combinatie met neerslaggegevens krijgt u informatie over foutaansluitingen.
Gegevensanalyse (riool)gemaal: door de pompgegevens van een gemaal te vergelijken met neerslaggegevens, krijgt u informatie over de aanwezigheid van foutaansluitingen.
Geluidsmeting: de inspecteur test welke lozingstoestellen op het hemelwaterriool en welke op het vuilwaterriool zijn aangesloten door een geluidsbron in elk van de twee stelsels te plaatsen.
Kleurstofonderzoek: de inspecteur voegt een kleurstof toe aan het water uit elk lozingstoestel in een woning. Vervolgens controleert hij bij het gemeentelijke riool óf het overnameputje in welk riool het water terechtkomt. Zo zijn foutaansluitingen op te sporen.
Monstername: de inspecteur onderzoekt in het laboratorium of ter plekke watermonsters op verontreinigingen. De aanwezigheid van bepaalde verontreinigingen duiden op foutaansluitingen.
Neveldetectie en rookgasonderzoek: de inspecteur onderzoekt met behulp van disconevel of rookgas waar er foutaansluitingen zijn.
Temperatuurmeting: de inspecteur meet de watertemperatuur in de put of leiding. Als de watertemperatuur afwijkt van de verwachting, is dat een indicatie voor foutaansluitingen.
Tracers: tracers zijn kleine objecten die zich laten meevoeren met de stroming. Door deze uit te lezen, weet de inspecteur hoe het water stroomt en zijn eventuele foutaansluitingen op te sporen.
Visuele inspectie voor waterkwaliteit: de inspecteur controleert op waarnemingen die een indicatie zijn voor foutaansluitingen, zoals resten van toiletpapier in de put of leiding van een hemelwaterstelsel.

Neveldetectie en rookgasonderzoek