Neem de tekening die u hebt gebruikt bij het verzamelen van de gebiedskenmerken en geef de essentie van een variant weer. Bijvoorbeeld kratjes bij de gevel, een rwa-riool in de straat of een infiltrerende verharding waar u bovengronds naartoe afwatert. Ga niet te gedetailleerd te werk, dat komt later. Op dit moment gaat het om afkoppelmethoden, nog niet om technieken of producten. Zorg dat u de varianten die het team heeft geformuleerd ook als schetsontwerpen neerzet.

In de figuren A tot en met J ziet u voorbeeldschetsen van varianten voor het projectgebied uit deze pagina. De wijk is uit de jaren vijftig en heeft een verouderd rioolstelsel. Er zijn problemen met wateroverlast en met een overstort, die een knelpunt vormt voor de lokale waterkwaliteit. Het zijn ruwe schetsen, maar ze bieden wel essentiële informatie. Probeer in uw team te komen tot dit soort schetsen!

Figuur A Gedeelte van een woonwijk in het oosten van Nederland (jaren 50 met o.a. portiekflats)

Figuur B Schetsvariant waarbij het gemengde rioolstelsel hetzelfde blijft

Figuur C Schetsvariant waarbij het gemengde stelsel een groot riool en BBB (bergbezinkbassin) krijgt

Figuur D Schetsvariant met een klassiek gescheiden stelsel

Figuur E Schetsvariant met een verbeterd gescheiden stelsel en aparte drainage

Figuur F Schetsvariant met infiltratieriolen

Figuur G Schetsvariant met doorlatende klinkers op een infiltratiebed

Figuur H Schetsvariant met infiltratiekratje per woning of regenpijp

Figuur I Schetsvariant met een grote centrale wadi en oppervlakkige afvoer via goten

Figuur J Schetsvariant met diverse kleine wadi’s in de wijk

We kijken naar een stuk van een stad in het oosten van het land. De hele stad kent een licht hellend maaiveld met circa 7 m afloop richting het noordwesten. Het betreffende deel van de wijk ligt globaal op NAP+19,00 m en is vrijwel vlak. De bodem bestaat overwegend uit fijn zand met hier en daar wat leem en/of ijzer. De grondwaterstand kent een seizoenspatroon en varieert grofweg tussen NAP+18,50 m in natte winterperioden en NAP+17,00 m na een droge zomer.

De Elsbeek is een stadsbeekje dat ontspringt in de bossen ten oosten van de stad. Het voert via enkele wijken naar het centrum, waar het samenvloeit met een grotere beek. De Elsbeek heeft geen bijzondere waterkwaliteitsdoelstelling, maar wel van belang is de belevingswaarde, vooral vanwege geplande wandelgelegenheid langs de hele beek. De beek is in ‘ons’ deel van de stad ongestuwd en biedt een enigszins natuurlijke aanblik. Het waterpeil is normaal gesproken ruim NAP+17,00 m maar kan flink pieken door lozing vanuit een gescheiden rioolstelsel bovenstrooms van de wijk. Soms leidt dit bijna tot inundatie.

De wijk stamt uit de jaren vijftig van de 20e eeuw en kent een voor die tijd typerende opbouw met strakke herhalende patronen van wegen en woningen (stempelwijk). Als grote gebouwen treffen we een school en een klein wijkwinkelcentrum. Verder zien we veel portiekflats en rijtjeswoningen, deels in particulier bezit. Centraal door de wijk loopt de Mozartlaan, met in het midden een brede groenstrook. Aan de zuidzijde grenst een spoordijk, aan de westkant een hoofdontsluitingsweg. In noordelijke en oostelijke richting loopt de wijk gewoon door.

De wijk heeft een gemengd rioolstelsel. Bij de Mozartlaan en de Elsbeek moet een bergbezinkbassin komen. De waterkwaliteit is meestal redelijk; verbetering is mogelijk door bovenstrooms foutieve aansluitingen op te sporen en te herstellen. De overstort vanuit de wijk levert een vieze piekbelasting op de Elsbeek.

De riolering schiet qua afvoercapaciteit tekort bij zware buien. Dan ontstaat water op straat. Klachten van water in de woningen zijn niet bekend. De riolering is net zo oud als de wijk en begint slecht te worden. De vraag is welk stelseltype het beste is voor de aankomende rioolvervanging.

Voor afkoppelen zijn twee motieven:

De gewenste reductie vuiluitworp bij de overstort halen zonder bergbezinkbassin.
Zorgen voor prettige condities voor het wandelen = doel vanuit het waterplan.

Varianten formuleren en vastleggen