Het doel van een OAS is te komen tot een afvalwatersysteem dat optimaal functioneert tegen zo laag mogelijke maatschappelijke kosten. Om dit te bereiken, stemmen de betrokken beheerders hun maatregelen aan en het beheer van riolering, transportsysteem en rwzi op elkaar af. Tot de maat­schappelijke kosten behoren zowel de investeringen als de exploitatiekosten die alle betrokken partijen samen maken.
 
Om gezamenlijke waterkwaliteitsdoelen te bereiken, kijken de OAS-betrokkenen vooral naar maat­regelen om emissies naar het lokale en regionale watersysteem te verminderen. Andere aspecten leveren de randvoorwaarden voor de optimalisatie, zoals het voorkomen van wateroverlast door overbelasting van de riolering en/of het watersysteem (WB21) en stankoverlast. Ook is belangrijk om onderscheid te maken tussen doelen en wettelijke eisen voor de korte en langere termijn. De termijn kan tenslotte invloed hebben op de te kiezen maatregelen. Zo zijn er op korte termijn minder afkoppelmogelijkheden dan op langere termijn.
 
Dilemma: Waterkwaliteitsdoel niet eenvoudig te vertalen in emissie-eisen
Bij het optimaliseren van de basisinspanning kan het doel eenvoudig worden geformuleerd in een toelaatbare emissie. Verschillende maatregelenpakketten waarmee dit emissiedoel wordt bereikt kunnen dan op kosten met elkaar worden vergeleken. Als in plaats van een inspannings­verplich­ting (basisinspanning) de werkelijke kwaliteit van het oppervlaktewater centraal wordt gesteld is de optimalisatievraag minder eenvoudig: welke waterkwaliteit is acceptabel? wat is het effect van maatregelen op de waterkwaliteit? hoe om te gaan met verschillen tussen berekeningen en de werkelijkheid?
 
Dilemma: Optimum voor korte termijn wijkt af van optimum voor lange termijn
Bij aanvang van een OAS hebben de betrokken partijen afgesproken dat maatregelen aan riolering en zuivering om de kwaliteit van het oppervlaktewater te verbeteren, binnen vier jaar gereed moeten zijn. Het bouwen van een bergbezinkbassin blijkt voor deze korte termijn een aantrekkelijke maatregel. Het bassin reduceert de emissie uit de riolering. Hierdoor kan met een lagere pomp(over)capaciteit worden volstaan en is uitbreiding van de hydraulische capaciteit van de zuivering niet nodig. Maar over acht jaar is deze randvoorziening overbodig, omdat de gemeente dan bij een wijkrenovatie grootschalig zal afkoppelen. Wat is verstandig? Vasthouden aan het kortetermijndoel? Een investering doen die slechts enkele jaren nodig is? Of zijn wellicht goedkope tijdelijke maatregelen mogelijk?
Exclusief voor leden
Geïnteresseerd in dit artikel? Log in!
En krijg toegang tot dit artikel en andere besloten delen van de website, met o.a. de kennisbank, beeldenbank en onderzoekspublicaties.
Vorige artikel Volgende artikel